Tag Archives: Padauk

ပိေတာက္ပင္ေအာက္က သီခ်င္းရွင္

Standard

(၁)
မနက္ေစာေစာ အိပ္ရာကႏိုးေတာ့ ေမႊးပ်ံ႕သည့္ပန္းရနံ႔ေတြေၾကာင့္ ခ်က္ခ်င္းကို ေငါက္ခနဲထထိုင္မိသည္။ ခါတိုင္းဆို အိပ္ရာကႏိုးေနေပမယ့္ အိပ္ရာထဲတြင္ နည္းနည္းေလး ႏွပ္ေနရသည္က ” စိမ့္ ” ၏အက်င့္။ ဒီေန႔မနက္မွာေတာ့ ထူးထူးျခားျခား ပန္းရနံ႔ေလးေတြ သင္းပ်ံ႕လို႔ေနသည္။ ျပဴတင္းတံခါးကို ဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ တစ္ဘက္ျခံထဲမွ ၀ါ၀င္းေနသည့္ ပိေတာက္ပင္ႀကီးကို ေတြ႔ရသည္။ အို… ပိေတာက္ေတြေတာင္ ပြင့္ၿပီ.. သႀကၤန္နီးလာၿပီပဲ။

ေလေပြတစ္ခ်က္ ေ၀ွ႔တိုက္သည္။ ေျမသင္းရနဲ႕ေလးေတြက ႏွာသီး၀ကို ကလူက်ီစယ္သြားၾကေသးသည္။ မေန႔ညက ခပ္ဖြဲဖြဲရြာခဲ့ေသာ မိုးေၾကာင့္ထင္သည္.. ပိေတာက္လည္းပြင့္သည္.. ေျမဆီလႊာလည္း သင္းပ်ံ႕သည္။ မနက္ခင္းသည္ သာယာလွပေနေတာ့သည္။ ခဏၾကာေတာ့ တစ္ဘက္ျခံမွ ျခံေစာင့္အမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္ တံခ်ဳတစ္လက္နဲ႔ ျခံထဲဆင္းလာကာ ပိေတာက္ပန္းေတြကို ေျခြယူေတာ့သည္။ ဟင့္အင္း… မလုပ္ပါနဲ႔.. မခူးလိုက္ပါနဲ႔လား.. ပိေတာက္ေတြကို စိမ့္ မေျခြယူေစခ်င္ပါ။ ဘုရားကပ္ဖို႔ ခူးယူသည္ဟု စိတ္ထဲက သေဘာေပါက္လိုက္ေသာ္လည္း ပိေတာက္ပန္းကို အပင္ထက္တြင္ရွိေနသည္က ပိုလွသည္.. ပိုတင့္တယ္သည္ဟု စိမ့္ စိတ္ထဲ မွတ္ယူထားသည္။ သို႔ေသာ္ စိမ့္ မွာေတာ့ ပိေတာက္ပင္ပိုင္ရွင္ကို တားပိုင္ခြင့္မရွိပါ။ မနက္ေစာေစာ၀ယ္.. ေျမခသက္ဆင္းလာသည့္ ပိေတာက္ခိုင္မ်ားကို ႏွေျမာတသစြာ ေငးေမာၾကည့္ေနရေတာ့သည္။

“တံု.. တံု .. တံု”

ေဟာ ဂ်ီေတာ့ကေန တစ္ေယာက္ေယာက္က ေခၚၿပီထင္သည္။ မေန႔ညကတည္းက ကြန္ပ်ဴတာမပိတ္၊ ဂ်ီေတာ့ဖြင့္လ်က္သား အိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ့သည္ကို ခုမွ သတိရသည္။ ကဗ်ာ ကယာလွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အံမယ္… မႏၱေလးက မမႀကီး ေခၚေနပါလား။

“ဟိုင္း မမႀကီး.. စိမ့္ ႏိုးေနၿပီ.. ဒီမနက္ ပဲခူးမွာ ပိေတာက္ေတြပြင့္တယ္.. သိပ္လွတာပဲ မမႀကီးရယ္”
“မမႀကီးတို႔ဆီမွာလည္း ပြင့္တယ္ေလ.. အဲ့ဒါ ပိေတာက္ကို ျမင္ေတာ့ စိမ့္ေလးကို အရမ္းသတိရလာတာနဲ႔.. အြန္လိုင္းလည္း ေတြ႔ေနတာနဲ႔ လွမ္းေခၚလိုက္တာ.. စိမ့္ ၀မ္းနည္းေနလားဟင္”
“စိမ့္ ၀မ္းမနည္းပါဘူး မမႀကီးရယ္.. ပိေတာက္ပန္းေတြက အပင္ေပၚမွာ ပိုလွပါတယ္.. ခူးေနသူေတြကို စိမ့္ မနာလိုလိုက္တာ”
“ဒီ သႀကၤန္ စိမ့္ ဆီကို မမႀကီး လာခဲ့ရမလား.. စိမ့္ အေဖာ္ရေအာင္ေလ”
“မလာပါနဲ႔ မမႀကီးရယ္.. ပင္ပန္းပါတယ္.. ႏွစ္ႏွစ္ဆိုတဲ့ အခ်ိန္ကာလက စိမ့္ကို ေနသားက်ေစခဲ့ပါၿပီ.. စိမ့္ ဘာမွ မျဖစ္ပါဘူး မမႀကီးရဲ႕.. အိမ္မွာ ဖြားဖြားနဲ႔ေနမွာေပါ့.. ေမေမလည္းရွိတယ္ေလ.. အြန္လိုင္းေပၚမွာလည္း သူငယ္ခ်င္းေတြမွ ေပါလို႔.. အငယ္မကေတာ့ ေျပာမေနဲ႔ ဘယ္ေတာ့မွ အေဖာ္မရပါဘူး”
“အိုးေက အိုးေက.. ပ်င္းရင္လည္း ဖုန္းဆက္လိုက္ေနာ္.. မမႀကီး လာခဲ့မယ္သိလား ခုေတာ့ အလုပ္ကို ေျပးလိုက္အံုးမယ္ စိမ့္ေရ တာ့တာ”
“Bye”

တစ္ကယ္ေတာ့ စိမ့္က ေအာက္ပိုင္းလႈပ္မရေတာ့သည့္ ဒုကၡိတေလးတစ္ေယာက္ ျဖစ္သည္။ စိမ့္ အခုလိုျဖစ္သြားရသည္ကလည္း ပိေတာက္ပန္းႏွင့္ သႀကၤန္ေၾကာင့္ဟု ေျပာရေပလိမ့္မည္။ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ႏွစ္ခန္႔ စိမ့္ တစ္ေယာက္ အမ်ိဳးေတြရွိရာ မႏၱေလးသႀကၤန္ကို အေပ်ာ္ႀကီး ေပ်ာ္လိုက္မည္ဟု သြားေရာက္ခဲ့သည္။ သႀကၤန္ရက္မ်ားတြင္ေတာ့ မန္းသႀကၤန္ကို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီး ဆင္ႏႊဲရပါသည္။ သို႔ေသာ္ ႏွစ္ဆန္းတစ္ရက္ေန႔တြင္ကား ပိေတာက္ပန္းေတြ ခူးခ်င္သည့္ စိတ္ႏွင့္ စိမ့္အခုလို ျဖစ္သြားခဲ့ရသည္။ ထိုေန႔က မမႀကီးတို႔ ျခံထဲတြင္ ပိေတာက္ပန္းေတြ ေ၀ေနေအာင္ပြင့္သည္။ ဘုရားတင္ရန္ ပိေတာက္ပန္းခူးမည္ျပင္ေတာ့ တံခ်ဴကရွာမေတြ႔။ သည့္အတြက္ေၾကာင့္ ငယ္ငယ္ကတည္းက ေမ်ာက္ရံႈးေအာင္ေဆာ့သည့္ စိမ့္ မိန္းကေလးတန္မဲ့ ပိေတာက္ပင္ေပၚတက္ကာ ခူးေတာ့သည္။ ပိေတာက္ပန္းေတြခူးရင္း မေတာ္တဆ လိမ့္က်ကာ စိမ့္၏ ေအာက္ပိုင္းလႈပ္မရေတာ့ပဲ ဒုကၡတဘ၀ကို ေရာက္သြားခဲ့ရျခင္းပင္။ ထိုအခ်ိန္မွစကာ သႀကၤန္ေရာက္တိုင္း စိမ့္ မေပ်ာ္ႏိုင္ေတာ့.. ပိေတာက္ေတြကိုလည္း သူမ်ားေတြကို မခူးေစခ်င္ေတာ့။ သႀကၤန္ႏွင့္ ပိေတာက္သည္ စိမ့္အတြက္ေတာ့ စိတ္နာစရာတစ္ခု ျဖစ္ေနေခ်ေသးေတာ့သည္။ ထိုအခ်ိန္မွစ၍ စိမ့္အတြက္ စိတ္အပန္းေျဖစရာသည္ အင္တာနက္ ျဖစ္လာသည္။ စီးပြားေရးေတာင့္တင္းေသာ ေခတ္မီေသာမိသားစုျဖစ္သျဖင့္ စိမ့္အတြက္ အိမ္နားရွိ အင္တာနက္ဆိုင္မွ Network ႀကိဳးသြယ္ကာ အင္တာနက္ခ်ိတ္ေပးထားသည္။ စိမ့္သည္လည္း အြန္လိုင္းကမၻာထဲ၀ယ္ အမ်ားနည္းတူ ေမြ႔ေလ်ာ္ေနမိေတာ့သည္။

“မႀကီးစိမ့္ ႏိုးေနၿပီလား.. မ်က္ႏွာသစ္ရေအာင္ေလ”

ေမေမေခၚေပးထားသည့္ အိမ္ေဖာ္ေကာင္မေလး ေရာက္လာသည္။ ေရခ်ိဳးခန္းတူတူ၀င္ၿပီး မ်က္ႏွာသစ္ ကုိယ္လက္သန္႔စင္ လုပ္ရသည္။ ထို႔ေနာက္ ေမေမတုိ႔ ဖြားဖြားတို႔နဲ႔ မနက္စာစားၾကသည္။

“သႀကၤန္ေရာက္ဖို႔ ဘယ္ႏွစ္ရက္ လိုေသးလဲ ေမေမ”
“သဘက္ခါဆို သႀကၤန္ပဲ စိမ့္ရဲ႕.. ဒီႏွစ္လည္း ေမေမတို႔ ဘယ္မွ မသြားပါဘူး.. စိမ့္နဲ႔ပဲ တူတူေနေပးမွာေနာ္။ ငယ္ေလးကေတာ့ ေလွ်ာက္လည္မယ္ ထင္ရဲ႕”
“ဟဲဟဲ ကားက စည္သူတို႔ဆီက အလကားရမွာ ေမေမရ.. မမစိမ့္အတြက္ ႏွစ္ေယာက္စာ ပိုေပ်ာ္ေပးမယ္ စိတ္ခ်ေနာ္”
“သြားပါ ငယ္ေလးရယ္.. သတိလည္းထားေနာ္.. အရမ္းလည္း မေဆာ့နဲ႔အံုး”
“စိတ္ခ်မမ.. ငယ္က အရမ္းမလြတ္ပါဘူး”

Read the rest of this entry