Comment from Jo Han Aung.

Standard
အကို ေယာဟန္ေအာင္ဆီကေန ေပးလာတဲ့ comment ကို အားလံုး ဖတ္ေစခ်င္တဲ့ ေစတနာေၾကာင့္ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္ရွင္။ ၀င္ေဆြးေႏြးေပးၾကဖို႔လည္း ဖိတ္ေခၚပါတယ္။
သို႔
ေဒၚပင့္ဂိုးလ္

ညီမ အရြယ္ေလာက္ရွိမယ္ ထင္ပါတယ္။
က်ေနာ္ တလင္တမယားစနစ္ဆိုတဲ့ ပို႔စ္ကေလးဖတ္ရပါတယ္။ တင္ေပးတဲ့၊ ေဆြးေႏြးတဲ့ ေစတနာကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ သို႔ေသာ္လည္း က်င့္၀တ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ရႈေထာင့္က ခ်ဥ္းကပ္မႈ သိပ္မ်ားသလားလို႔ ယူဆမိပါတယ္။ ေဖာ္ျပထားတဲ့အတိုင္း ဦးေအးေမာင္ စာအုပ္? ကို ဖတ္ျဖစ္ၿပီး ေရးမိတာဆိုေတာ့လည္း က်င့္၀တ္ပိုင္းမ်ားတာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ က်ေနာ္ စဥ္းစားပါ ေသးတယ္။ သို႔ေသာ္ သိပ္ေဆြးေႏြးခ်င္လို႔ မအားတဲ့ၾကားက အခ်ိန္အနည္းငယ္ ယူၿပီး စာေရးလိုက္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆရာ ႀကီး ေလသံေပါက္ရင္ ခြင့္လႊတ္ပါ။ ဒီေကာ္မန္႔ကို ပို႔မွာတင္ခ်င္လည္းတင္၊ မတင္ရင္လည္းေနပါ။ ျပႆနာ မရွိပါ။

၁။ က်ေနာ္ စာတအုပ္မွာ ဖတ္ဖူးပါတယ္။ အခ်စ္ဆိုတာ ၃-နားညီ ႀတိဂံနဲ႔ တူတယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ “ရင္းႏွီးမႈ” “ယံုၾကည္မႈ” “လိင္အရ ဆြဲေဆာင္ႏိုင္မႈ” ဆိုတဲ့ အနား ၃-နားပါပဲ။ တခုခု ခ်ဳိ႔ယြင္းခဲ့လို႔ရွိရင္ အရသာျပယ္ေနတတ္ပါတယ္။
ဆိုပါစို႔။
ရင္းႏွီးမႈရွိတယ္။ ယံုၾကည္မႈရွိတယ္။ လိင္ကိစၥ မပါဘူး။ (သူငယ္ခ်င္းေတြလည္း ျဖစ္ႏိုင္တာပဲ)
ရင္းႏွီးမႈရွိတယ္။ လိင္ကိစၥပါတယ္။ ယံုၾကည္မႈ မရွိဘူး။ (တညတာကိစၥ၊ အေပ်ာ္လိုက္တဲ့ကိစၥေတြလည္း ျဖစ္ႏိုင္တယ္။)
ရင္းႏွီးမႈ မရွိဘူး။ က်န္တာ ၂-ခုေတာ့ ရွိတယ္။ (ေသြးေအးသြားတဲ့ လင္မယားေတြ၊ အခ်စ္မပါပဲ အိမ္ေထာင္ျပဳရတာမ်ဳိး လည္း ျဖစ္လိမ့္မယ္) အဲသည္ေတာ့ စာေရးဆရာက ၃-နားညီဖို႔ လိုတယ္ ေျပာပါတယ္။

၂။ အဲသည္စာေရးဆရာက M. Scott Peterson M. D. ပါ။ The Road Less Travelled ဆိုတဲ့ စာအုပ္ပါ။ ၾကံဳရင္ ရွာဖတ္ ေစခ်င္ပါတယ္။ သူေဆြးေႏြးထားတာေတြက စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းပါတယ္။ အိမ္ေထာင္မျပဳခင္ ဖတ္သင့္တယ္လို႔ အၾကံ ျပဳခ်င္တဲ့ စာအုပ္မ်ဳိးပါ။ ၂၅ ႀကိမ္တိုင္တိုင္ ျပန္ရိုက္ရၿပီး Best seller စာအုပ္ပါ။
သူေျပာတာက လူေတြမွာ ယံုမွတ္မွားခ်က္ (Myth) ၊ ပံုျပင္၊ ဒ႑ာရီေတြနဲ႔ ႀကီးလာၾကရပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ၾကားဖူးတဲ့ အိပ္ယာ၀င္ ပံုျပင္ စႏိုး၀ိႈက္၊ စင္ဒရဲလား၊ စသျဖင့္ နတ္သမီးပံုျပင္ Fairy tales ေတြေပါ့။ အဲသည္မွာ မင္းသမီးေလးပါတယ္။ သူ႔ကို လာကယ္တဲ့ မင္းသားေလးပါတယ္။ အဲသည္လို ပံုျပင္ေတြနဲ႔ (ဘယ္လိုယဥ္ေက်းမႈမွာ မဆို) ႀကီးျပင္းလာရပါတယ္။ အဲသည္ေတာ့ ခ်စ္တဲ့သူလည္း ေတြ႔ေရာ၊ ခ်က္ခ်င္း ကိုယ္ရွာေနတဲ့ မင္းသားေလးလို႔ ထင္လိုက္တတ္ပါတယ္။ ေယာက္်ား ေလးကလည္း ငါရွာေနတဲ့ စင္ဒရဲလား ဖိနပ္ပိုင္ရွင္ေလးေတာ့ ေတြ႔ၿပီ ထင္တတ္ၾကပါတယ္။ အဲသည္လို ေတြ႔ၾကတာဟာ သာမန္အေၾကာင္း မဟုတ္ဘူး။ သမၼာေဒ၀ နတ္ေကာင္းနတ္ျမတ္ေတြေၾကာင့္၊ ေကာင္းကင္မွာလည္း ၾကည္နကၡတ္တာရာ ေတြ စံုညီလို႔၊ က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာစာမွာဆိုရင္လည္း ဖူးစာဆံုလို႔ ၾကံဳရတာမ်ဳိး ထင္မိတတ္ၾကပါတယ္။ ဒီဟာေတြက ဖန္တီး ထားတဲ့ မ်ဳိးရိုးစဥ္ဆက္ Myth ေတြေၾကာင့္ပါ။

ေနာက္ေတာ့ အိမ္ေထာင္ျပဳၿပီး သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ ကိုယ္ရွာေနတဲ့ မင္းသားေလး မဟုတ္ပါလားလို႔ ထင္လာတတ္ပါတယ္။ ပထမ ကာလ Chemistry ပ်ယ္ခ်ိန္ ဆိုပါေတာ့။ ေယာက္်ားေလးဘက္ကလည္း အလားတူပဲ။ အျပစ္ေတြ ျမင္လာပါတယ္။ သည္ေတာ့ အိမ္ေထာင္ကြဲတာေတြ ေနာက္ဆံုး ျဖစ္လာပါတယ္။ “တလင္ တမယားစနစ္” ဆိုတာေတာ့ ေကာင္းပါတယ္။ သို႔ေသာ္လည္း အေၾကာင္းေၾကာင္းကို ေထာက္ထားၿပီး အမ်ဳိးသမီးေတြဘက္က မကြဲရ။ ခ်ဳပ္ခ်ယ္ထားမယ္ဆိုရင္ေတာ့ လူ႔ အခြင့္အေရးအရ မတရားဘူးလို႔ ထင္မိပါတယ္။ တကယ္လို႔ တခ်ိန္ သေဘာမေတြ႔ၾကရင္လည္း ကြဲခြင့္ ရွိသင့္ပါတယ္။ သို႔ ေသာ္လည္း ကေလးေတြ အေရးေတာ့ ရွိပါတယ္။

၃။ အခုတေလာ ဒီကိစၥေတြကို သူငယ္ခ်င္းတေယာက္နဲ႔ ေဆြးေႏြးေျပာဆိုျဖစ္ပါတယ္။ အေၾကာင္းက သူက မၾကာခင္ အိမ္ေထာင္ျပဳဖို႔ စဥ္းစားေနလို႔ပါ။ က်ေနာ္တို႔ ႏိုင္ငံမွာ အိမ္ေထာင္ကြာရွင္းမယ္ဆိုရင္ အမ်ဳိးသမီးေတြကို ကာကြယ္ေပးထား တာ မေတြ႔ရပါဘူး။ အေမရိကန္မွာေတာ့ ဒီအခ်က္ေတြကို ဥပေဒနဲ႔ ကာကြယ္ေပးထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ အေမရိကန္ဟာ ရုပ္၀တၳဳတိုးတက္ေသာ္လည္း ဘာသာေရး အေတာ္အစြဲသန္တဲ႔ ႏိုင္ငံပါ။ သူတို႔က တလင္တမယားစနစ္ကို ဥပေဒအရပါ ျပဌာန္းထားပါတယ္။ လက္ထပ္ၾကတဲ့ အခါ ခ်ပ္ေက်ာင္းေတြမွာ လက္ထပ္ျခင္းအားျဖင့္ လက္ထပ္ျခင္းကို “ဘုရားသခင္” နဲ႔ပါ တြဲခ်ည္ထားလိုက္ၾကပါတယ္။ တခါ လင္မယားကြဲတဲ့အခါ ကေလးေတြကို ဘယ္သူေစာင့္ေရွာက္ခြင့္ရွိတယ္ ဆိုတာ ကို ဥပေဒနဲ႔ ျပဌာန္းပါတယ္။ အိမ္ေထာင္ကြဲၾကရင္ မိန္းမက ပိုင္ဆိုင္မႈ အိမ္ေတြ ဘာေတြလည္း ရပါတယ္။ ကေလးရွိေနရင္ အရြယ္ မေရာက္ေသးမခ်င္း၊ ယခင္ေယာက္်ားက ကေလးေထာက္ပံ့ေၾကး child support ေပးၾကရပါတယ္။ သူတို႔လခရဲ႕ သံုးပံုတပံုမွသည္ အေတာ္မ်ားမ်ားကို ေပးၾကရပါတယ္။ အဲသည္ေယာက္်ားလည္း လူေမြးမေျပာင္သေလာက္ ျဖစ္သြားပါ တယ္။ မိန္းမကေတာ့ ကေလးေထာက္ပံ့ေၾကးယူၿပီး ကေလးေတြကို ေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္တယ္။ ေနာက္အိမ္ေထာင္ျပဳတဲ့အခါ ကေလးေထာက္ပံ့ေၾကး မရေတာ့ပါဘူး။ အကယ္၍ ကေလးေထာက္ပံ့ေၾကး ေပးဖို႔ ပ်က္ကြက္ရင္ (ေသခ်ာမသိ) ၃-လ ခန္႔ ၾကာတဲ့အခါ ေယာက္်ားဆီက driver liscence ကို သိမ္းပါတယ္။ ကားေမာင္းခြင့္ မရွိရင္ ေျချဖတ္လိုက္သလိုပါပဲ။ အဲသည္ ေတာ့ ဆႏၵမတူလို႔ ကြဲၾကေစဦး။ အမ်ဳိးသမီးနဲ႔ ကေလးမ်ားကို ကာကြယ္ေပးထားမႈ ရွိပါတယ္။ သို႔ေသာ္လည္း ဆိုးက်ဳိးေတြ လည္း ရွိလာပါတယ္။ ေယာက္်ားတဦးက မိန္းကေလးတဦးကို လက္ထပ္ဖို႔ဆိုတာ အေတာ္စဥ္းစားရပါေတာ့တယ္။ တြဲရင္ တြဲမယ္။ လက္ထပ္ဖို႔ ေျပာလာရင္ ရန္သူ။ မိန္းကေလးေတြဖက္ကလည္း Will you marry me? လို႔ ေျပာလာရင္ အေတာ့္ ကို ေပ်ာ္ေနၾကရတာမ်ဳိး ရုပ္ရွင္ေတြမွာ ေတြ႔ဖူးမွာပါ။ ေနာက္တခါ ကေလးေထာက္ပံ့ေၾကးယူထားတဲ့ မိခင္ေတြကလည္း ေနာက္ရီးစားထားမယ္။ လက္ေတာ့ မထပ္ဘူး။ (ေထာက္ပံ့ေၾကး ျပတ္သြားမွာစိုးလို႔)။ တခါ ေယာက္်ားကလည္း ကိုယ့္ ကေလးေတြအတြက္ ေထာက္ပံ့ရတာကို ၀တၱရားတခုလို ဆူဆူေအာင့္ေအာင့္ ျဖစ္လာတယ္။ ေမတၱာ မပါေတာ့ဘူးေပါ့။ လူမဲ မိသားစုေတြမွာ ပညာေရးနိမ့္က်ေတာ့ ပိုအျဖစ္မ်ားပါတယ္။

၄။ ေနာက္တခ်က္က က်ေနာ္တို႔ ႏိုင္ငံမွာ အိမ္ေထာင္ေရးနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ counselling ကိစၥက မရွိသေလာက္ပါပဲ။ က်ေနာ္ တို႔ ဆီမွာေတာ့ ႏွစ္သိမ့္ေဆြးေႏြးအၾကံေပးျခင္းလို႔ ဘာသာျပန္ၾကတယ္ ထင္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔က စိတ္ဆရာ၀န္နဲ႔ေတြ႔ရင္ ရူးတယ္လို႔ ထင္ၾကတယ္။ မေတြ႔ခ်င္ၾကဘူး။ ဒီမွာက သာမာန္ကိစၥ။ လင္-မယားၾကားမွာ ကေတာက္ကဆေတြ ရွိတတ္ပါ တယ္။ အဲသည္လို အခ်ိန္မ်ဳိးမွာ ဒီမွာေတာ့ အၾကံေပးသူေတြ ရွိတတ္ပါတယ္။ ၾကားျဖတ္ေျပာရရင္ က်ေနာ္ မိန္းမရကံ ေကာင္းတယ္ ဆိုရပါမယ္။ နားမပူတတ္ဘူး။ တခါတေလ က်ေနာ္က ဆူမိရင္ သူက “အသံက်ယ္လာၿပီေနာ္” လို႔ ေျပာရင္ က်ေနာ္ ဘရိတ္ျပန္အုပ္ရတယ္။ သူက ေျပာမိရင္လည္း က်ေနာ္က “ၾကည့္.. လာဆူေနတယ္” လို႔ ေျပာရင္ သူလည္း ျပန္ ထိန္းတယ္။ ၿပီးမွ ျပႆနာကို ေအးေအးေဆးေဆး ေျပာၾကတယ္။ အခု အိမ္ေထာင္သက္ ၇-ႏွစ္ေက်ာ္မွာ ရန္တခါမွ မျဖစ္ ဖူးဘူး။
အဲသည္လို အိမ္ေထာင္တြင္း ျပႆနာေတြ ရွိလာတဲ့အခါမွာ က်ေနာ္တို႔ ႏိုင္ငံမွာက Counselling မရွိေတာ့ မိန္းမလုပ္သူ ကလည္း သူ႔မိဘေတြဘက္သြားေျပာတယ္။ ေယာက္်ားကလည္း သူ႔အသိုင္းအ၀ိုင္း သြားေျပာတယ္။ အဲသည္မွာ အၾကံေပး ခ်က္ေတြက မွန္ကန္စရာ အေၾကာင္းနည္းတယ္။ ကိုယ့္လူဆိုတဲ့ အျမင္နဲ႔ ဘက္လိုက္ အၾကံေပးၾကေတာ့ “ဘက္လိုက္မႈ” ပါေနတယ္။ ျပႆနာ ပိုႀကီးသြားႏိုင္တယ္။ ဒါမ်ဳိးလည္း အိမ္ေထာင္ေတြ မကြဲခင္ ရွိသင့္တယ္ ထင္ပါတယ္။

၅။ စာလည္း ေတာ္ေတာ္ရွည္သြားပါၿပီ။ ေနာက္တခုကေတာ့ က်ေနာ္တို႔က ႏွစ္ေယာက္ေပါင္းတာမဟုတ္ဘဲ ေယာက္ခမ၊ ေယာက္ခထီး၊ မိသားစုႀကီး ၂-ခု ေပါင္းသလို ေပါင္းၾကရတာပါ။ အဲသည္ေတာ့ အပိုျပႆနာေတြလည္း မ်ားရပါတယ္။ တဘက္ကလည္း ဒါဟာအိမ္ေထာင္ေရး ခိုင္ျမဲေစဖို႔၊ ေဖာက္ျပန္မႈ နည္းေစဖို႔ အေၾကာင္းျဖစ္သလို၊ ဒါေတြေၾကာင့္ ကြဲတာ လည္း မနည္းပါ။ စီးပြားေရးအရ အိမ္ခြဲေနႏိုင္ၾကရင္ေတာ့ ေကာင္းတာေပါ့။ ေနာက္တခုက အိမ္ေထာင္မွာ လခအပ္-မအပ္ ဆိုတဲ့ ျပႆနာေတြလည္း ရွိတတ္ပါေသးတယ္။ တခ်ိဳ႔မိန္းမေတြက လခအပ္မွ ႀကိဳက္တယ္။ ထိန္းခ်ဳပ္ခ်င္တာ။ က်ေနာ္တို႔ လင္မယားက အပ္စရာ မလိုဘူး။ သူလည္း သူ႔၀င္ေငြ၊ က်ေနာ္လည္း က်ေနာ့၀င္ေငြ တခါတေလ လိုရင္ အျပန္အလွန္ေပး ၾကတယ္။ ညိႇၾကတယ္။ အိမ္ေထာင္ေရးမွာ သီးျခားလြတ္လပ္မႈဟာလည္း ထည့္စဥ္းစားသင့္တဲ့ ကိစၥပါ။

၆။ ေနာက္တခုကေတာ့ က်ေနာ္ၾကားဖူးတဲ့ ဇာတ္လမ္းေလးရွိပါတယ္။ ျမန္မာျပည္က နာမယ္ႀကီးစာေရးဆရာ (လူပ်ဳိႀကီး) တေယာက္ဟာ စာေရးဆရာမႀကီးတေယာက္ကို အေတာ္ႀကိဳက္ပါတယ္။ အခု အဖိုးႀကီးျဖစ္ေနတာေတာင္ ႀကိဳက္တုန္းပါ။ ဆရာမႀကီးကေတာ့ တျခားစာေရးဆရာနဲ႔ အိမ္ေထာင္က်၊ ေျမးေတြ ဘာေတြရလို႔ေပါ့။ သူကေတာ့ ဘယ္လိုသေဘာရွိတယ္ မသိပါဘူး။ (နာမည္ေတြေတာ့ မေျပာေတာ့ဘူး) ဆရာမႀကီးခင္ပြန္းက ဆံုးရွာၿပီ။ အေနာက္ႏိုင္ငံမွာေတာ့ အသက္အရြယ္ ဘယ္ေလာက္ႀကီးႀကီး တခ်ိန္ သူတို႔ခ်စ္ေနၾကရင္ အတူေနၾကမွာပါ။ သားေတြ၊ ေျမးေတြလည္း သူ႔ဘာသာ သြားေပါ့။ ျမန္မာျပည္မွာသာ အိမ္ေထာင္ျပဳၾကည့္ပါလား။ အဘြားႀကီး.. အသက္ႀကီးမွ …. …. …. ေ၀ဖန္ခ်က္ေတြ အမ်ားႀကီးလာမွာ ပါ။ ဒါလည္း ျဖစ္သင့္ပါသလား။ ေနာက္ၿပီး က်ေနာ္တို႔ဆီမွာ မိသားစုေတြက တစုႀကီးေနၾကေတာ့ နည္းနည္းေလးအသက္ ရလာရင္လည္း လင္မယားေတြ ခြဲအိပ္ၾကတယ္။ ကေလးေတြနဲ႔ ရွက္ၾကတယ္ ဆိုၿပီး အသက္ ၅၀ ေက်ာ္ရံုေလးမွာတင္ လင္မယား ခြဲအိပ္ၾက ေတာ့တယ္။ ေဆးပညာအရ sex ဟာလည္း လူ႔အသက္ကို ရွည္ေစပါတယ္။ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြ မွာက ဒီကိစၥေတြ ဂရုမစိုက္ဘူး။ အသက္ႀကီးမွ ပင္စင္စားၿပီး ခရီးရွည္ထြက္၊ အိမ္ေထာင္အရသာကို ခံစားႏိုင္ၾကေတာ့ တယ္။ ဒီလို ယဥ္ေက်းမႈေတြဟာလည္း ေျပာင္းလဲသင့္သလား။ က်ေနာ္တို႔ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းကေရာ ဘယ္ေလာက္လက္ခံႏိုင္ မွာလဲ။ စဥ္းစားစရာေတြ အမ်ားႀကီးပါ။

ညီမလည္း စဥ္းစားခ်က္ေတြ ရႏိုင္မယ္ထင္ပါတယ္။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ေတာ့ က်ေနာ္ေျပာတဲ့ စာအုပ္ေလး ရွာဖတ္ၾကည့္ပါ။

ခင္မင္ေလးစားစြာျဖင့္

ေယာဟန္ေအာင္

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s