Thingyan Shades..!

Standard

သႀကၤန္ေရာက္ခါနီးေတာ့ စိတ္ကေလးက မရိုးမရြ ျဖစ္လာတယ္။ ပိေတာက္ပန္းျမင္ရင္ ရင္ခုန္တယ္။ သႀကၤန္သီခ်င္းေတြလည္း ဟိုမွာ သည္မွာ စဖြင့္ေနၾကၿပီ။ ေခတ္အဆက္ဆက္က သီဆို ဟစ္ေၾကြးလာၾကတဲ့ သီခ်င္းေတြကို ရိုးရာမပ်က္တဲ့ မူလလက္ေဟာင္း သံစဥ္ေတြအတိုင္းဖြင့္ၾကတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ပညာရွင္ေတြက Remix ဆုိတာေတြလုပ္ၿပီးေတာ့ Electro နဲ႔ ေရာသမေမႊၾကတယ္။ ဘယ္လိုပဲ ေျပာေျပာ သႀကၤန္သီခ်င္းေတြကေတာ့ လူေတြကို မရိုးမရြျဖစ္ေစတာ အမွန္ပါပဲ။ ကၽြန္မက ဒီႏွစ္သႀကၤန္ကို အိမ္တြင္းပုန္းၿပီး စာက်က္မယ္လို႔ပဲ စိတ္ကူးထားတယ္။ ဒါေပမယ့္ စိတ္ကူးထားတယ္ဆိုေတာ့လည္း လာေရာက္ညျမွဴဆြယ္သူမ်ားရွိရင္ အခ်ိန္မေရြး စိတ္ကူးေျပာင္းရင္လည္း ေျပာင္းသြားႏိုင္တယ္။ ခုကတည္းကေတာင္ ရံုးက အကိုတစ္ေယာက္က သူ႔ဂ်စ္ကားကို အလွဴေပးမယ္လို႔ ေျပာေနေတာ့ စိတ္က နည္းနည္းယိုင္ေနတယ္။

သႀကၤန္ဆိုေတာ့ ငယ္ငယ္တုန္းက သႀကၤန္၊ မငယ္ တစ္ငယ္ကသႀကၤန္၊ လူႀကီးအျဖစ္နဲ႔ ႏႊဲရတဲ့ သႀကၤန္.. စေသာ စေသာ သႀကၤန္ပံုရိပ္ေတြက စိတ္ကူးထဲကို အစီအရီ ထင္ဟပ္လာတယ္။ ကၽြန္မကို မာန္ေအာင္ကၽြန္းဆိုတဲ့ ဟိုး ပင္လယ္ထဲက လူမသိ သူမသိ ေနရာေလးမွာ ေမြးခဲ့ေတာ့ ကၽြန္မရဲ႕ သႀကၤန္ရက္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကိုေျပာရင္ မာန္ေအာင္ကို ေျပးသတိရေတာ့တာပါပဲ။ မွတ္မိတဲ့ အရြယ္ေလာက္ကစေျပာရရင္ ရြာသႀကၤန္ကေန စေျပာရမယ္။ ကၽြန္မတုိ႔ဆီမွာ ခုခ်ိန္ထိ တစ္ျခားၿမိဳ႕ေတြမွာလို မ႑ပ္အႀကီးႀကီးေတြထိုး၊ ပိုက္ေတြနဲ႔ပက္ၾကတဲ့ ရိုးရာ မရွိဘူး။ ရခိုင္ျပည္နယ္က တစ္ျခားၿမိဳ႕ေတြမွာလိုေတာင္ စည္စည္ကားကား က်င္းပျပဳလုပ္တဲ့ သႀကၤန္ရက္မ်ိဳး မရွိဘူး။ ကၽြန္မတို႔ဆီက သႀကၤန္ပြဲေတာ္ဟာ ကိုယ့္ရပ္ ကိုယ့္ရြာမွာပဲ လူႀကီးသူမေတြက ဥပုသ္ေစာင့္၊ ကေလးေတြက ခြက္စုတ္ကေလးနဲ႔ ေရပက္၊ အပ်ိဳ လူပ်ိဳေတြက ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေတြမွာ ဥပုသ္သည္ေတြအတြက္ စုေပါင္းအလွဴေတြ လုပ္ေပးဆိုတာမ်ိဳးေလာက္ပဲ ရွိပါတယ္။ ဘာပဲ ေျပာေျပာ သူ႔ဟာေလးနဲ႔သူေတာ့ လူတိုင္းေပ်ာ္ၾကတာပါပဲ။

ကၽြန္မ ငယ္ငယ္ကလည္း ေရေသနပ္တစ္လက္နဲ႔ လာသမွ်လူကို ပါးစပ္ကလည္း ဘာေတြရြတ္မွန္းမသိ ရြတ္ၿပီး ေရလိုက္ပက္ေနေတာ့တာ။ အဖြားနဲ႔အတူ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းလိုက္ၿပီး ရြာကလွဴသမွ်ေတြကိုလည္း လိုက္စား၊ အေဖ့တပည့္ အကိုႀကီး အမႀကီးေတြဆီကလည္း ညာစား ကပ္စားေနခဲ့တာ မွတ္မိေနပါေသးတယ္။ နည္းနည္းေလးႀကီးလာေတာ့ ရြာရိုးကိုးေပါက္ ေလွ်ာက္သြားတတ္လာၿပီ။ သူငယ္ခ်င္းေတြဆိုတာလည္း ရလာၿပီး။ ဟိုဘက္ရြာ ဒီဘက္ရြာကိုလည္း ကူးတတ္လာၿပီ။ အိမ္က လူႀကီးေတြမသိေအာင္လည္း တစ္ခုခုကို ခိုးလုပ္တတ္လာၿပီ။ ကၽြန္မတို႔ဆို ငယ္ငယ္ကတည္း သူ႔ရြာ ကိုယ့္ရြာက ကေလးအုပ္စုေတြနဲ႔ ရြာျပင္မွာ ေရစစ္ပြဲေတြ ႏႊဲေနၾက။ ခြက္ေစာင္းထိလို႔ တစ္ေယာက္ကငိုရင္ ရံႈးၿပီပဲ။ ရံႈးရင္ေတာ့ ဘာမွလုပ္ေပးရတာလည္း မဟုတ္ပဲနဲ႔ ေအာင့္သက္သက္ျဖစ္ရေသးတယ္။ နာလို႔ ငိုမိတဲ့သူကိုလည္း ေဒါသကထြက္ၾကေသးတယ္။ နင္ငိုလို႔ ငါတို႔ ရံႈးတာ ဆုိတာမ်ိဳးေတြလည္း ေျပာတတ္လာၿပီေပါ့။

အသက္ ကိုးႏွစ္ ဆယ္ႏွစ္ေရာက္လာေတာ့ မာန္ေအာင္ၿမိဳ႕ေပၚကို ေျပာင္းလာၾကတယ္။ ကၽြန္မ အေဖေရာ၊ အေမပါ ေက်ာင္းဆရာေတြဆိုေတာ့ မာန္ေအာင္ကၽြန္းေပၚမွာပဲ နယ္လွည့္တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ၾကရတယ္။ ကၽြန္မ ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ အေဖက နယ္က အလယ္တန္းေက်ာင္း တစ္ေက်ာင္းမွာ တာ၀န္က်ေတာ့ ရြာမွာပဲ ေနခဲ့ရပါတယ္။ ၿမိဳ႕ေပၚေရာက္လာေတာ့ အသိကတစ္ေယာက္မွ မရွိဘူး။ အိမ္ေဘးနားမွာလည္း ရြယ္တူ ကေလးေတြ မရွိဘူး။ ေက်ာင္းကလည္း မဖြင့္ေသးလို႔ အတန္းမတက္ရေသးေတာ့ သူငယ္ခ်င္း အသစ္မရေသးဘူး။ အဲဒီတုန္းက သႀကၤန္က ေတာ္ေတာ္ပ်င္းစရာေကာင္းတာ မွတ္မိေနေသးတယ္။ အေမကေတာ့ အိမ္ေရ့ွမွာ ဇလားႀကီးခ်ေပးၿပီး ေရတြင္းက ေရေတြခပ္ထည့္။ ကၽြန္မ မပ်င္းေအာင္ဆိုၿပီး လမ္းသြား လမ္းလာေတြကို ကၽြန္မနဲ႔အတူ ေရလိုက္ေဆာ့ေပးပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ပ်င္းတာေပ့ါေနာ္။

ေနာက္လည္း ႏွစ္ နည္းနည္းၾကာေတာ့ ခြက္စုတ္သႀကၤန္၊ ေရေသနပ္သႀကၤန္ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ အပ်ိဳနည္းနည္း လုပ္ခ်င္လာၿပီ။ ရြယ္တူ ေကာင္မေလးေတြစုၿပီး ၿမိဳ႕တစ္ပတ္ စက္ဘီးေလးနဲ႔ ေလွ်ာက္သြားခ်င္လာၿပီ။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းက အလွဴေတြမွာ ဟိုမေရာက္ သည္မေရာက္ပါ၀င္ ခ်င္လာၿပီ။ အပ်ိဳႀကီးမမေတြ ခိုင္းတာလုပ္၊ အကိုႀကီးေတြ ခိုင္းတာလုပ္နဲ႔ လူေတာသူေတာ နည္းနည္းတိုးခ်င္လာၿပီ။ ကၽြန္မတို႔ မာန္ေအာင္မွာ သႀကၤန္အၿပီးမွာ (၃) ရက္ေလာက္ ထပ္လုပ္တဲ့ ေရစစ္ပြဲနားကို ေယာင္ခ်င္လာၿပီး။ မႏွစ္တုန္းကလည္း ကၽြန္မ ေရစစ္ပြဲအေၾကာင္း ေရးဖူးပါတယ္။ ျမန္မာ တစ္ႏိုင္ငံလံုးမွာ သႀကၤန္ ႏွစ္ခါက်တာဆိုလို႔ ကၽြန္မတို႔ တစ္ၿမိဳ႕တည္းမွာပဲ ရွိမယ္ထင္တယ္။ သႀကၤန္ရက္ေတြဟာ ထူးထူးျခားျခား ေပ်ာ္စရာမေကာင္းလို႔ သႀကၤန္အၿပီး တစ္ပတ္ေလာက္အၾကာမွာ တစ္ၿမိဳ႕လံုးမွာ မ႑ပ္ေတြထိုးၿပီး အပ်ိဳနဲ႔ လူပ်ိဳခ်င္း ေရပက္ၾကတဲ့ ေရစစ္ပြဲဆုိတာ လုပ္ၾကပါတယ္။ လုပ္လာတာ ဘယ္ႏွစ္ႏွစ္ ရွိၿပီမွန္းေတာ့ ေသခ်ာမသိေပမယ့္ ဟိုး အရင္ အေမတို႔ေခတ္ကတည္းက လုပ္လာခဲ့ၾကပါတယ္။ မႏွစ္တုန္းက ေရးထားတဲ့ အေၾကာင္းအရာေလးကိုေတာ့ ဒီေနရာေလးမွာ ဖတ္ႏိုင္ပါတယ္။

ကၽြန္မတို႔ ကိုးတန္း ဆယ္တန္းကိုေရာက္လာေတာ့ ေရစစ္ပြဲမွာ ၀င္ႏႊဲလို႔ရၿပီေပါ့ရွင္။ ၿမီးေကာင္ေပါက္ကေလးေတြ သစ္ရြက္လႈပ္တာေတာင္ ရီခ်င္တဲ့ အရြယ္ေလးေတြဆိုေတာ့ ကိုယ့္ကို ဘယ္သူမ်ား ေရပက္ဖို႔ လာေတာင္းဆိုမလဲဆိုၿပီး ရင္ခုန္ရတာ ရွိေသးတယ္။ အလွေတြ ေသခ်ာျပင္၊ အ၀တ္အစားဆိုလည္း အလန္းေတြ၀တ္နဲ႔ မ႑ပ္ထဲမွာ တစ္ရပ္ကြက္လံုးက အပ်ိဳေတြနဲ႔ အတူထိုင္ၿပီး တစ္ျခားရပ္ကြက္က ေကာင္ေလးေတြနဲ႔ ေရပက္ဖို႔ ေစာင့္ရတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ ကာလသားေလးေတြက ရွိေသးတယ္။ ကိုယ့္မ႑ပ္ကိုလာလည္ရင္ ကိုယ္နဲ႔က်တဲ့ ေကာင္မေလးနဲ႔ ပက္တာမ်ိဳးမဟုတ္ပဲ ဟိုတစ္ေယာက္နဲ႔မွ ပက္ခ်င္ပါတယ္ဆိုတာမ်ိဳး။ ကိုယ့္ကိုမ်ား လက္ညိႈးထိုးၿပီး ေခၚရင္၊ ေခၚတဲ့ ေကာင္ေလးကလည္း ေခ်ာရင္ ပင့္ဂိုလ္းတို႔မွာ အေယာင္ေယာင္ အမွားမွားနဲ႔ေပါ့။

အဲဒီအခ်ိန္မွာ တစ္ျခားၿမိဳ႕က သႀကၤန္ေတြကိုလည္း ရုပ္ရွင္ေတြမွာ ၾကည့္ဖူးထားေတာ့ ရန္ကုန္မွာ သႀကၤန္က်ရရင္ ေကာင္းမွာဆိုတဲ့ စိတ္ကေလးကလည္း ၀င္မိေသးပါရဲ႕။ ဆယ္တန္းေအာင္ေတာ့ ရန္ကုန္ေရာက္လာၿပီ။ ေက်ာင္းကလည္း သႀကၤန္အၿပီးမွာ စာေမးပြဲ စစ္တာမို႔ သႀကၤန္ကို ရန္ကုန္မွာပဲ က်ရတာ 2001 ခုႏွစ္ေလာက္ကတည္းက ခုခ်ိန္ထိပဲ ဆိုပါေတာ့။ စစခ်င္း ႀကံဳတဲ့ႏွစ္တုန္းက သႀကၤန္လည္ရမွာ ေၾကာက္လည္းေၾကာက္တယ္၊ လိုက္လည္း လိုက္ခ်င္တယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြကလည္း အေခၚေကာင္းတာနဲ႔ ကားစုငွားၿပီး သႀကၤန္လည္ ထြက္ၾကတယ္။ အဲဒီမွာ ပိုက္နဲ႔ထိုးတာကို စခံရေတာ့တာပါပဲ။ မီးသတ္ပိုက္ဒဏ္ကို မခံႏိုင္လို႔ ကားေပၚကဆင္းေျပးရတယ္။ ဆရာစံလမ္းမွာ အူယား ဖားယားထြက္ေျပးတာ ျပန္ျမင္ေယာင္ရင္ ေတာ္ေတာ္ရီစရာ ေကာင္းတယ္။ ခုခ်ိန္မွာေတာ့ ဘာပိုက္မွ မေၾကာက္ေတာ့ပါဘူး။ အထာနပ္သြားၿပီ။ ေၾကာက္လို႔ ပုန္းၾက ကြယ္ၾကတဲ့ လူမ်ိဳးဆုိ မီးသတ္ပိုက္ကိုင္တဲ့ ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာေတြက ပိုက်ီစယ္တတ္ၾကတယ္။ ဘာမွ မလုပ္ရင္ ဘာမွမျဖစ္ဘူးေပါ့။ ရန္ကုန္မွာ မ႑ပ္ထိုင္ရတာထက္စာရင္ လည္ရတာကို ပိုႀကိဳက္တယ္။ မ႑ပ္ထိုင္ရင္ လက္မွတ္ဖိုး အ၀တ္အစားဖိုးနဲ႔ ပိုက္ဆံ ေတာ္ေတာ္ကုန္ပါတယ္။ ရည္းစားေလးရွိရင္ေတာ့ ေကာင္းတာေပါ့ေနာ္။ ဒါေပမယ့္ သႀကၤန္တစ္ခါလည္ၿပီးရင္ အသားအေရကို နဂိုအတိုင္းျပန္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ရတာက ေတာ္ေတာ္ အခ်ိန္ၾကာတယ္။

ဒါေတြကေတာ့ မွတ္မိသေလာက္ သႀကၤန္ပံုရိပ္ေတြပါ။ ဒီႏွစ္ သႀကၤန္ေတာ့ စာက်က္မွ ျဖစ္မယ္။ မဟုတ္ရင္ အလုပ္နဲ႔ ေက်ာင္းစာနဲ႔ ေရာေနေတာ့ ေခါင္းထဲကို ေသခ်ာ မ၀င္ဘူးျဖစ္ေနတယ္။ သႀကၤမတိုင္ခင္ေတာ့ ေခ်ာင္းသာသြားမွာရွင့္။ ရံုးက တစ္ရံုးကို လိုက္ပို႔ေပးမွာေလ။ ေခ်ာင္းသာ သြားလိုက္ရၿပီပဲ ေက်နပ္ပါေတာ့ ပင့္ဂိုလ္းရယ္။ သႀကၤန္မွာ အိမ္မွာပဲ ေအးေအးေနလိုက္ပါေတာ့ကြယ္။😛

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s