Category Archives: Environment

Live Simply – Save Environment

Standard

ဒီေန႔ သူငယ္ခ်င္း သီတာလင္းက ေဖ့စ္ဘုတ္မွာ ႏုတ္စ္ေလးတစ္ခု တဂ္လုပ္လာပါတယ္။ ရိုးရွင္းစြာ ေနထိုင္းျခင္းႏွင့္ သဘာ၀ ပတ္၀န္းက်င္တဲ့..

အဲ့ဒါေလးကေတာ့ ေမလ (၅) ရက္ေန႔က ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ဆိုင္ရာ ေဟာေျပာပြဲမွာ ဆရာမဂ်ဴး ေျပာျပခဲ့တဲ့အေၾကာင္းအရာေလးေတြကို သီတာက ကၽြန္မတို႔ကို ျပန္လည္မွ်ေ၀တာျဖစ္ပါတယ္။ ဆရာမ ေျပာတဲ့အထဲမွာ မွတ္သားစရာ ေကာင္းတဲ့အခ်က္ကေလးေတြ အမ်ားႀကီးပါပါတယ္။ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ ထိမ္းသိမ္းေရးကိုလုပ္ေနတဲ့ ကၽြန္မကိုယ္တိုင္ေတာင္ ငါ ရိုးရိုးရွင္းရွင္းေနတတ္ၿပီလား လုိ႔ ျပန္ေတြးၾကည့္မိပါတယ္။ ကၽြန္မတို႔ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ရွင္းစီဟာ နည္းပညာရဲ႕တိုးတက္မႈေတြ ၊ ရုပ္၀တၳဳေတြေနာက္ကို ဖိနပ္ပါးမတတ္ေျပးလိုက္ရင္း ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ ဘ၀ႀကီးဟာလည္း ပိုမိုၿပီးေတာ့ ရႈပ္ေထြားလာခဲ့ပါၿပီ။ ေတာေနလူထုနဲ႔ ၿမိဳ႕ေနလူထုရဲ႕ ေနပံုထိုင္ပံုခ်င္းကလည္း အနည္းနဲ႔ အမ်ားေတာ့ ကြာျခားၾကတာပါပဲ။ ေတာအရပ္ ေဒသေတြက လူေတြဟာ ၿမိဳ႕ေနလူထုေလာက္ ဗဟုသုတ မမ်ားၾကသလို ၊ နည္းပညာနဲ႔လည္း အေတြ႔ အထိ နည္းၾကပါေသးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူတို႔ေတြရဲ႕ ေနထိုင္မႈပံုစံဟာ ၿမိဳ႕ေနလူထုေတြထက္ ပိုၿပီး ရိုးရွင္းပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေတာအရပ္ကိုသြားရင္ သဘာ၀ရဲ႕ အလွအပနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈကို ကၽြန္မတို႔ ခံစားႏိုင္ၾကတာေပါ့။ ဒါဆိုရင္ ၿမိဳ႕ေပၚမွာ ရိုးရိုးရွင္းရွင္း ဘယ္လိုေနထိုင္ရပါ့မလဲ ရွင္။

Management Your Demand – လိုခ်င္မႈကို ထိမ္းခ်ဳပ္ပါ

အနီးစပ္ဆံုးေျပာရမယ္ဆိုရင္ ကၽြန္မတို႔ ေဖ့စ္ဘုတ္သံုးတာကို ေထာက္ျပခ်င္ပါတယ္။ တစ္ေန႔မွာ ကၽြန္မတို႔ ဘယ္ႏွစ္ၾကိမ္ ေဖ့စ္ဘုတ္ကို ၀င္ၾကည့္ပါသလဲ။ မၾကည့္ပဲ ဖြင့္ထားတာမ်ိဳးေကာ ရွိပါသလား။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ေဖ့စ္ဘုတ္သံုးမယ္ဆိုရင္ အင္တာနက္ခ်ိတ္ရမယ္။ အင္တာနက္ခ်ိတ္မယ္ဆိုရင္ ကြန္ပ်ဴတာရွိရမယ္။ တစ္ခ်ိန္လံုးသာ အင္တာနက္ အသံုးျပဳမယ္ဆိုရင္ ကြန္ပ်ဴတာကို တစ္ေနကုန္ ဖြင့္ထားရမယ္.. စြမ္းအင္ေတြ ပိုကုန္မယ္.. အလိုရွိသေလာက္ပဲ သံုးမယ္ဆိုရင္ တစ္ျခားအခ်ိန္ေတြမွာ ကြန္ပ်ဴတာ ပိတ္ထားၿပီး စြမ္းအင္ကို ေခၽြတာႏိုင္ပါမယ္။ ဒါက ေဖ့စ္ဘုတ္ ၊ အင္တာနက္သံုးတာနဲ႔ ဥပမာျပလိုက္တဲ့ လိုခ်င္မႈကို ထိမ္းခ်ဳပ္တာပါ။ ေနာက္ၿပီး ကၽြန္မတို႔ အသံုးျပဳေနတဲ့ Gadget ေတြ.. iPhone 3G ထြက္ၿပီးလို႔ မၾကာခင္မွာပဲ 4G ဆိုတာ ထပ္ထြက္တယ္။ ipad ထြက္ၿပီးလို႔ မၾကာပါဘူး.. ipad 2 ဆိုတာေလး ေပၚလာျပန္တယ္။ တစ္ခုၿပီး တစ္ခုကိုသာ လိုခ်င္ ၀ယ္ခ်င္ေနမယ္ဆိုရင္ သိပ္ကို ခက္ပါတယ္။ ပိုက္ဆံကုန္တာက ျပသနာမဟုတ္ေပမယ့္ မ်ားျပားလာတဲ့ ၀ယ္လိုအားအတြက္ အေရအတြက္ အမ်ားအျပားထုတ္လုပ္ရတဲ့ စက္ရံုေတြကေန ကာဗြန္ေတြ အမ်ားအျပားထုတ္လုပ္မွာ အမွန္ပါပဲ။ ဒီလိုပါပဲ အ၀တ္အထည္နဲ႔ အျခားအသံုးအေဆာင္ေတြမွာလည္း လိုခ်င္လို႔ ၀ယ္တာထက္ လိုအပ္လို႔ ၀ယ္တာမ်ိဳးကိုသာ ျပဳလုပ္သင့္ပါတယ္။ လိုအပ္မႈဆိုတာ မျဖစ္မေနကို ျဖည့္ဆည္းေပးရမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ လိုခ်င္မႈ ဆိုတာကိုေတာ့ ကၽြန္မတို႔လူသားေတြ ထိမ္းခ်ဳပ္ႏိုင္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။

ခရီးသြားလာေရးအတြက္ ကၽြန္မတို႔ေတြ သယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရး ယဥ္ေတြကို မျဖစ္မေန အသံုးျပဳရတယ္။ လမ္းေလွ်ာက္သြားသင့္တဲ့ ေနရာကို လမ္းေလွ်ာက္သြားမယ္ ၊ ကားကို စီးသင့္မွစီးတာမ်ိဳးလည္း လုပ္လို႔ ရႏိုင္ပါေသးတယ္။ ေနာက္ၿပီး ကၽြန္မတို႔ေတြ ကား၀ယ္ခ်င္ၾကတယ္။ လူတိုင္းသာ တစ္ေယာက္ တစ္စီး ကားပိုင္ၾကမယ္ဆိုရင္ ေလထုညစ္ညမ္းမႈေတြဟာလည္း ပိုတိုးလာႏိုင္ပါတယ္။ ဆင္းရဲသူ ခ်မ္းသာသူဆိုၿပီး ရွိေနတာကိုေတာင္ ေက်းဇူးတင္ရမလို ျဖစ္ေနပါၿပီ။ ကားတစ္ေယာက္တစ္စီး စီးတာထက္ အမ်ားနဲ႔မွ်ေ၀ၿပီး အသံုးျပဳလို႔ရတဲ့ ဘတ္စ္ကား ၊ မီးရထား အစရွိတာေတြကို စီးရင္းနဲ႔လည္း ရိုးရွင္းစြာ ေနထိုင္ႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

Reuse – ျပန္သံုးၾကည့္ၾကပါ

ဟိုတစ္ေလာက မဂၤလာေဆာင္ တစ္ခု သြားစရာရွိလို႔ အက်ၤ ီေတြ ၊ ထမီအသစ္ေတြ ၀ယ္ျဖစ္တယ္။ ကၽြန္မမွာ ၀တ္စရာ မရွိလို႔လား ဆိုေတာ့လည္း မဟုတ္ျပန္ပါဘူး။ အသစ္ကေလးနဲ႔ သြားခ်င္လို႔ပါ။ အသစ္ အသစ္ ဆိုတာေတြကို လူတိုင္း သံုးခ်င္ၾကပါတယ္။ ဒါဆိုရင္ အသစ္ အသစ္ေတြကို ထုတ္လုပ္မႈေတြေၾကာင့္ စက္ရံုေတြကေန အေငြ႔ေတြ အသစ္ အသစ္ ထပ္ထပ္ထြက္ေနအံုးမွာပါ။ ဗမာစကားပံု ရွိပါတယ္.. ရွိတာေလးနဲ႔ လွေအာင္၀တ္ ၊ ရတာေလးနဲ႔ ၀ေအာင္စား ဆိုတာ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ ထိမ္းသိမ္းေရးအတြက္ ေျပာခဲ့သလားလို႔ေတာင္ ေမးရမလို ျဖစ္ေနပါၿပီ။ ေစာေစာက ကၽြန္မေျပာခဲ့တဲ့ လိုခ်င္တပ္မက္မႈေတြကို ထိမ္းခ်ဳပ္ႏိုင္ဖို႔ ကၽြန္မတို႔မွာ ရွိေနတာေတြကို ျပန္လည္အသံုးျပဳတတ္ေအာင္လည္း ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေလ့က်င့္ေပးရမွာပါ။ ကၽြန္မကေတာ့ ဆံုးျဖတ္ထားပါတယ္ ဒီႏွစ္မွာ အ၀တ္အစားသစ္နဲ႔ ဖိနပ္သစ္၀ယ္တာကို လံုး၀ေလွ်ာ့ခ်ပစ္မယ္လို႔။ ဒီႏွစ္ထဲမွာလည္း MYIA အေနနဲ႔ Reuse Campaign ေလးတစ္ခုေလာက္ေတာ့ ျဖစ္ေအာင္လုပ္ၾကည့္မယ္လို႔ စဥ္းစားထားပါေသးတယ္။

Pls Don’t Think Simple in Your Daily Routine – တစ္ခါ တစ္ေလ ရိုးရိုးေလးပဲ မေတြးပါနဲ႔

ကၽြန္မတို႔ ေစ်းသြားတယ္။ ခပ္ရိုးရိုးေလးပဲ ေတြးၿပီး ပိုက္ဆံအိတ္တစ္အိတ္ပဲ ယူသြားတတ္ၾကတယ္။ သေဘာကေတာ့ ေစ်း၀ယ္ရင္ ထည့္စရာ ၾကြပ္ၾကြပ္အိတ္ ရမယ္ေပါ့ေလ။ ပတ္၀န္းက်င္အတြက္သာ ေသေသခ်ာခ်ာေတြးမိရင္ ေစ်းျခင္းေတာင္းေတြ ၊ အိမ္မွာ ရွိၿပီးသား ၾကြပ္ၾကြပ္အိတ္ေတြကို တကူးတကႀကီး သယ္သြားၾကမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ေစ့စပ္ေသခ်ာစြာ ေတြးရင္း ကမၻာေျမကို လွပေအာင္လည္း ထားႏိုင္ပါတယ္။ ကၽြန္မကေတာ့ ၾကြပ္ၾကြပ္အိတ္အသံုးကို လံုး၀ ဆန္႔က်င္ေနတာ ၂၀၁၁ အစကတည္းကပါပဲ. ကၽြန္မလိုပဲ တစ္ျခားသူေတြလည္း ထိထိေရာက္ေရာက္ ဆန္႔က်င္ႏိုင္ရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲရွင္။

ေနာက္ၿပီး ကၽြန္မတို႔ေနတဲ့ တိုက္ေတြ ၊ လမ္းေတြ ၊ ပတ္၀န္းက်င္ေတြကို ခပ္ရိုးရိုးပဲ ေတြးၿပီး အမႈမဲ့ အမွတ္မဲ့ ေနတတ္ၾကတယ္။ ေလွကားရင္းမွာ အမႈိက္ပံုေနတာေတြ ၊ အိမ္ေနာက္ေဖး ညစ္ပတ္ေနတာေတြဟာ စည္ပင္သာယာရဲ႕ အလုပ္လို႔ ခပ္ရိုးရိုးပဲ ေတြးတတ္ၾကတယ္။ တစ္ကယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္ လွပဖို႔က ကိုယ့္အလုပ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ္တိုင္ႏိႈးေဆာ္ၿပီး ကိုယ္က စလုပ္ရင္ သူမ်ားေတြလည္း လိုက္လုပ္ၾကမယ္လို႔ ယံုၾကည္ပါတယ္။ ကၽြန္မကိုယ္တိုင္လည္း ဒီအက်င့္ကို ေမြးရအံုးမွာပါ။ အမိႈက္ေတြကို ေနာက္ေဖးျပဴတင္းေပါက္ကေန ၿပီးစလြယ္ မပစ္ခ်ပဲ အမိႈက္ပံုးထဲ ေသခ်ာထည့္ရမယ္ဆိုတာကိုလည္း သိရက္နဲ႔ လုပ္မိေနတာကို ထိမ္းခ်ဳပ္ရမွာပါ။

ေနာက္တစ္ခုက ကိုယ့္စိတ္လည္းၾကည္ ၊ တစ္ျခားသူေတြလည္း စိတ္ၾကည္ေအာင္ အိမ္၀ရံတာမွာ ပန္းပင္ေလးေတြ စိုက္ပ်ိဳးတာကို အိမ္တိုင္း လုပ္သင့္ပါတယ္။ အပင္ေလးေတြကို ျပဳစုရတာဟာ အပိုအလုပ္ျဖစ္တယ္လို႔ ခပ္ရိုးရိုးမေတြးပဲ အိမ္ပတ္၀န္းက်င္ေလး လွေနဖို႔အတြက္လို႔ ေသေသခ်ာခ်ာေလး ေတြးလိုက္ရင္ တစ္ကယ္လည္း လုပ္ျဖစ္သြားပါတယ္။ အခ်ိန္လည္း သိပ္မယူ ၊ အလုပ္လည္း သိပ္မရႈပ္ပါဘူး။ ဒီလိုပဲ ေန႔စဥ္ဘ၀ထဲက ကိုယ့္အက်င့္ေတြကို ပတ္၀န္းက်င္ေကာင္းဖို႔ ေသေသခ်ာခ်ာေတြးၿပီး ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ေျပာင္းလဲသင့္ပါတယ္။

ေနာက္ၿပီး ရိုးရွင္းေသာဘ၀မွာ ေနထိုင္ဖို႔ ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ အတၱေတြကိုလည္း နည္းသထက္ နည္းေအာင္ လုပ္ရပါမယ္။ ေလာဘကို ထိမ္းခ်ဳပ္တာ ၊ အမ်ားကို ကူညီတာ ၊ အမူအက်င့္ေတြကို ျဖည္းျဖည္းခ်င္းေျပာင္းယူတာ အစရွိတာေတြနဲ႔ ဘ၀ကို ရိုးရွင္းစြာ ျဖတ္သန္းရင္ ေနထိုင္ရာ ကမၻာႀကီးကို ကာကြယ္ၾကရေအာင္လားရွင္။

Advertisements

Green Steps for Green Environment

Standard

“ကၽြႏ္ုပ္တို႔သည္ ကမၻာႀကီးကို ဘိုးေဘးမ်ားထံမွ ငွားယူထားျခင္းမဟုတ္ ၊ သား၊ သမီးမ်ားထံမွ ငွားယူထားျခင္းသာ ျဖစ္သည္” (အာဖရိက စကားပံု)

အခုတေလာမွာ ကမၻာႀကီးကို ကယ္တင္ဖို႔ဆိုတဲ့စကားနဲ႔ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ထိမ္းသိမ္းေရးဆိုင္ရာ အလုပ္ေတြကို လူႀကီး လူငယ္မေရြးလုပ္ေဆာင္လာၾကတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ လူေတြရဲ႕ ေလာဘ ၊ ေဒါသ ၊ ေမာဟေတြနဲ႔အတူ ေျပာင္းလဲတိုးတက္လာတဲ့ စီးပြားေရးေတြေၾကာင့္ ကၽြန္မတို႔လူသားေတြဟာ ကမၻာႀကီးရဲ႕ အရင္းအျမစ္ေပါင္းမ်ားစြာကို အညွာမတာထုတ္ယူသံုးစြဲလာခဲ့တာဟာ ေတာ္ေတာ္ႀကီးကို ၾကာခဲ့ပါၿပီ။ ကမၻာႀကီးက ကၽြန္မတို႔ လူသားေတြအပါအ၀င္ သက္ရွိအားလံုးအတြက္ လိုအပ္တဲ့အရာမွန္သမွ်ကို ဖန္တီးေပးတဲ့ မိခင္တစ္ေယာက္ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္မတို႔ေတြ လုပ္ေနတဲ့ သဘာ၀ ပတ္၀န္းက်င္ထိမ္းသိမ္းေရးအလုပ္ေတြဆိုတာကေကာ၊ အေမ့ဆီက လိုသေလာက္ကို လက္ျဖန္႔ေတာင္းခဲ့ၿပီးကာမွ အခု အေမက်န္းမာေရးမေကာင္းလို႔ လိုခ်င္တာေတြကို မဖန္တီးေပးႏိုင္ေတာ့တဲ့အခါ ဘာမွ မရေတာ့မွာကို စုိးရိမ္လို႔ အေမ့ကို ေဆးကုေပးတဲ့ သေဘာလား ၊ ဒါမွမဟုတ္ အေမ့ကို တစ္ကယ္ေနေကာင္းေစခ်င္လို႔ အေမမွ မရွိရင္ မျဖစ္ေတာ့လုိ႔ဆိုတဲ့ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေစတနာေတြနဲ႔ ေစာင့္ေရွာက္ေနတဲ့ သေဘာမ်ိဳးလားဆိုတာကေတာ့ လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ခ်င္းစီရဲ႕ စိတ္သေဘာထားအေပၚမွာပဲ မူတည္လိမ့္မယ္ထင္ပါတယ္။

သူမ်ားေတြ လုပ္သလိုပဲ ကမၻာႀကီးကိုေစာင့္ေရွာက္ဖို႔ ၊ ပတ္၀န္းက်င္သာယာလွပဖို႔ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြအျပင္ လူငယ္ေတြရဲ႕ အသိပညာ၊ စိတ္ခြန္အားနဲ႔ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြကို ျမွင့္တင္ေပးဖို႔ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြနဲ႔ ကၽြန္မတို႔လည္း ပတ္၀န္းက်င္ထိမ္းသိမ္းေရး အလုပ္ေတြကို လုပ္ေဆာင္ပါတယ္။ ကၽြန္မတို႔ဆိုတာက အသက္ (၃၀) ႏွစ္ေအာက္ လူငယ္ေတြနဲ႔ ဖြဲ႔စည္းထားတဲ့ Myanmar Youths in Action ၊ MYIA အဖြဲ႔ကေလးပါ။ ဒီအဖြဲ႔က သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ ထိမ္းသိမ္းေရးအလုပ္ေတြျဖစ္တဲ့ သစ္ပင္မ်ားစိုက္ပ်ိဳးျခင္း ၊ သဘာပပတ္၀န္းက်င္အေၾကာင္း ပညာေပးေဟာေျပာျခင္းေတြကို အဓိကထားလုပ္ေဆာင္ပါတယ္။ ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ ဦးတည္ခ်က္က လူငယ္ေတြကို အသိပညာေပးဖို႔ ျဖစ္တာေၾကာင့္ ကၽြန္မတို႔ လုပ္တဲ့ အလုပ္မွန္သမွ်မွာလည္း လူငယ္ေတြရဲ႕ တက္ၾကြမႈေတြ ၊ စိတ္အားထက္သန္မႈေတြဟာ ရာခိုင္ႏႈန္းျပည့္ေနရာယူထားပါတယ္။ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ဧၿပီလမွာလည္း ကၽြန္မတို႔လူငယ္တစ္စု က်ိဳက္ထိုၿမိဳ႕ကို အေရာက္လွမ္းၿပီး လူငယ္ေတြရွိရာကို သြားေရာက္ခဲ့ၾကျပန္ပါၿပီ။ ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ ဦးတည္ရာ ေနရာကေတာ့ က်ိဳက္ထိုမွာရွိတဲ့ ဆိပ္ဖူးေတာင္ လူငယ္ဖြဲ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရး ပရဟိတေဂဟာသို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဧၿပီလျဖစ္တာေၾကာင့္ ရာသီဥတုက ေတာ္ေတာ္ေလးကို ပူပါတယ္။ ကၽြန္မတို႔ က်ိဳက္ထိုကို မနက္ေျခာက္နာရီေလာက္မွာ ထြက္ခြာခဲ့တာျဖစ္ေပမယ့္ အေရွ႕အရပ္ဆီမွာ မေပၚ တစ္ေပၚျမင္ေနရတဲ့ ရွင္ေနမင္းရဲ႕ အပူရွိန္ေတြဟာ ကမၻာတစ္၀ွမ္းလံုးကို ေစာေစာစီးစီးျဖန္႔က်က္ထားၿပီးပါၿပီ။ ကၽြန္မတို႔အဖြဲ႔လည္း ေစာေစာစီးစီး ေခၽြးဒီးဒီးနဲ႔ေပါ့။ ရန္ကုန္ကေန သံုးနာရီေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ ကားေမာင္းၿပီးေတာ့ က်ိဳက္ထိုကို ေရာက္ပါတယ္။ တည္းခိုဖို႔ ႀကိဳတင္ဘြတ္ကင္ယူထားတဲ့ ေရႊေမာ္ကြန္း တည္းခုိခန္းမွာပဲ ပစၥည္းေတြခ် အနားယူၿပီး ဆိပ္ဖူးေတာင္ကို ကၽြန္မတို႔ သြားေရာက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဆိပ္ဖူးေတာင္ဟာ သဘာပတ္၀န္းက်င္အျမင္အရ ေတာ္ေတာ္ေလးကို လွပတဲ့ေနရာျဖစ္ပါတယ္။ သစ္ပင္ေတြ အမ်ားႀကီးစိုက္ပ်ိဳးထားတာေၾကာင့္ သစ္ရိပ္၀ါးရိပ္ေတြနဲ႔ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းလည္း ရွိပါတယ္။ ကၽြန္မတုိ႔ေရာက္ေတာ့ ေဂဟာကို တာ၀န္ယူရတဲ့သူေတြထဲက တစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ မေမသက္ႏိုင္က လိႈက္လိႈက္လွဲလွဲပဲ ႀကိဳဆိုပါတယ္။ ေဂဟာရဲ႕ ဥယာဥ္မွဴး ဘုန္းဘုန္းဦးေဇာတိက ကေတာ့ ေခါင္းနည္းနည္းမူးေနတာေၾကာင့္ ကၽြန္မတို႔ေရာက္ေအာင္ မေစာင့္ႏိုင္ပဲ ေက်ာင္းေပၚျပန္တက္သြားပါတယ္လို႔ သူကပဲေျပာပါတယ္။ ကၽြန္မတို႔အစီအစဥ္အတြက္လည္း အခမ္းအနားကို ေသေသခ်ာခ်ာကို ျပင္ဆင္ေပးထားပါတယ္။ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ ထိမ္းသိမ္းေရး ေဟာေျပာပြဲဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ႀကီးနဲ႔အတူ ခမ္းနားတဲ့ အျပင္အဆင္ေတြေၾကာင့္ ကၽြန္မတို႔အဖြဲ႔မွာ အားတံု႕အားနာ ျဖစ္မိရပါေသးတယ္။ ကၽြန္မတို႔သြားတဲ့ အခ်ိန္က ေက်ာင္းပိတ္ခ်ိန္ျဖစ္တာေၾကာင့္ ဆိပ္ဖူးေတာင္ လူငယ္ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးေဂဟာက ကေလးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ရြာကို ျပန္ေနတဲ့အခ်ိန္ျဖစ္ပါတယ္။ ေက်ာင္းမွာ စုစုေပါင္း ကေလး ၆၀၀ ေက်ာ္ေလာက္ရွိေပမယ့္ ခုခ်ိန္မွာေတာ့ (၅၀) ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ပဲ ရွိပါေတာ့တယ္။ ကၽြန္မတို႔လည္း ရွိတဲ့ေက်ာင္းသူ ၊ ေက်ာင္းသားေတြကို စုစည္းၿပီး ေဟာဖို႔ ေျပာဖို႔ ျပင္ဆင္ရတာေပါ့။

သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ထိမ္းသိမ္းေရး ေဟာေျပာပြဲဆိုေပမယ့္ ကၽြန္မတို႔အဓိကေျပာျဖစ္ခဲ့တာကေတာ့ အခ်က္သံုးခ်က္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲ့ဒါေတြကေတာ့ သစ္ပင္ေတြကို ကာကြယ္ပါ ၊ မလိုအပ္ပဲ ၾကြပ္ၾကြပ္အိတ္ မသံုးပါနဲ႔ ၊ အမိႈက္ေတြကို စနစ္တက်ပစ္ပါဆိုတာေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္မတို႔ေျပာဖို႔အတြက္ သင္ေထာက္ကူေတြအျဖစ္ ဆရာေအာ္ပီက်ယ္ရဲ႕ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ဆိုင္ရာ ကာတြန္းေတြကို အသံုးျပဳခဲ့ပါတယ္။ ဆိပ္ဖူးေတာင္က ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားေလးေတြဟာ ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ ေဆြးေႏြးပြဲမွာ တက္တက္ၾကြၾကြပါ၀င္ၾကပါတယ္။ ၿမိဳ႕ေနေက်ာင္းသားေတြေလာက္ ဗဟုသုတ မၾကြယ္၀ၾကေပမယ့္ သူတို႔ေလးေတြကိုယ္တိုင္က ဆိပ္ဖူးေတာင္မွာ သစ္ပင္ေတြကို ကိုယ္တိုင္စိုက္ပ်ိဳးၾကတာေၾကာင့္ သစ္ပင္ေတြအေၾကာင္းကို ေျပာရတဲ့အခါမွာ အားတက္သေရာရွိလွပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး သူတို႔ေတြကိုယ္တိုင္က ေက်ာင္းျပန္ဖြင့္တဲ့အခါ ေဂဟာမွာ အတူေနၾကတဲ့ ေမာင္ငယ္ ၊ ညီမငယ္ေတြ၊ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ဗဟုသုတေတြ ျပန္လည္ေ၀မွ်ေပးမယ္လို႔ ကတိေပးတာေၾကာင့္ ကၽြန္မတို႔ေတြ ပီတိျဖစ္ရပါေသးတယ္။

ကၽြန္မတို႔ေတြဟာ ဆိပ္ဖူးေတာင္မွာ ေဟာေျပာပြဲေလးျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့အျပင္ ဆရာေအာ္ပီက်ယ္ရဲ႕ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ကာတြန္းေတြကို ဗီႏိုင္းေတြထုတ္ၿပီး က်ိဳက္ထီးရိုးဘုရား ပတ္၀န္းက်င္မွာ ကပ္တဲ့အစီအစဥ္ေလးကိုလည္း ျပဳလုပ္ခဲ့ပါေသးတယ္။ အဲ့ဒီက ေဒသခံေတြဟာ ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ ဗီႏိုင္းေတြကို လိုလိုလားလားရွိၾကပါတယ္။ သူတို႔အတြက္ ပညာေပးရာလည္းေရာက္တာေၾကာင့္ က်ိဳက္ထီးရိုးဘုရားက ေဂါပကအဖြဲ႔ေတြ၊ ေတာင္တက္ေမာ္ေတာ္ယဥ္အသင္းက တာ၀န္ရွိသူေတြနဲ႕ ၿမိဳ႔နယ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးရံုးက တာ၀န္ရွိသူေတြကလည္း ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြကို ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ လုပ္ခြင့္ျပဳခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္မတို႔ေတြလည္း က်ိဳက္ထီးရိုးေတာင္တက္ကားေတြ၊ ကင္မြန္းစခန္း၊ ရေသ့ေတာင္နဲ႔ က်ိဳက္ထီးရိုးဘုရားရဲ႕ ေစ်းဆိုင္တန္းေတြမွာ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ထိမ္းသိမ္းေရး ပညာေပးဗီႏိုင္းေတြကို ကိုယ့္မွာ ရွိသေလာက္ ကပ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ကၽြန္မတို႔လုပ္တဲ့ အလုပ္ေတြကုိ အားေပးတဲ့သူေတြရွိတဲ့အျပင္ လိုလားလက္ခံသူေတြလည္း အမ်ားအျပားရွိေနတာေၾကာင့္ ဒီအစီအစဥ္ေလးဟာ ေတာ္ေတာ္ေလးကို အထေျမာက္ခဲ့တဲ့ အစီအစဥ္ေလးတစ္ခု ျဖစ္သလို Myanmar Youths in Action အဖြဲ႔ရဲ႕ မွတ္တိုင္ေလးတစ္ခုလည္း ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

ဆိပ္ဖူးေတာင္နဲ႔ က်ိဳက္ထီးရိုးဘုရားဟာ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္အေနအထား ေကာင္းမြန္တဲ့ေနရာေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ စိမ္းစိမ္းစိုစိုေတာအုပ္ေတြကို ျဖတ္သြားရတဲ့ ဘုရားဖူးခရီးဟာ ေမာပန္းသမွ်ကို ေျပေပ်ာက္ေစပါတယ္။ ဒီလို ေတာေတာင္သဘာ၀ကို ခံစားႏိုင္တဲ့ခရီးမ်ိဳး ျမန္မာျပည္မွာ ရွိေနျခင္းဟာ ကၽြန္မတို႔အတြက္ ဂုဏ္ယူစရာလည္း ေကာင္းလွပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း တန္ခိုးႀကီးရံုသာမက ရင္သပ္ရႈေမာစရာ သဘာ၀အလွေတြရွိတဲ့ က်ိဳက္ထီးရိုးဟာ ကမၻာ့အလယ္မွာ ၀င့္ထယ္ေနတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုလွပတဲ့ ေရေျမေတြကို ထိမ္းသိမ္းဖို႔ဆိုတာ ဘုရားဖူးတိုင္းရဲ႕ တာ၀န္တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ စည္းကမ္းမဲ့ အမႈိက္စြန္႔ပစ္တာေတြကို အတတ္ႏိုင္ဆံုးေရွာင္သင့္ၿပီး ဘုရားကို လွပရံုမက သန္႔ရွင္းေအာင္ပါ ေဆာင္ရြက္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကင္မြန္စခန္းထိေရာက္ေအာင္လာရတဲ့ ကားလမ္းရဲ႕ ေဘးဘီေတြမွာ အငုတ္ပါမက်န္ခုတ္ထားတဲ့ ကၽြဲေကာစိုက္ခင္းေတြ ၊ ေတာမီးရိႈ႕ေနတာေတြကို ျမင္ရတာေတာ့ စိတ္မေကာင္းစရာ တစ္ခုပါပဲ။ ကၽြဲေကာစိုက္ခင္းေတြေနရာမွာ ရာဘာေတြကို အစားထိုးစိုက္ပ်ိဳးမယ္လို႔ သိရေပမယ့္ ခုခ်ိန္မွာ ျမင္ေနရတဲ့ ေျပာင္သလင္းခါ ျမင္ကြင္းေတြဟာ ခရီးသြားေတြရဲ႕စိတ္ကို ညိႈးႏြမ္းေစတာေတာ့ အမွန္ပါပဲ။

“ငါဟာ ပါမႊားေလးပါ ၊ ငါရဲ႕လုပ္ရပ္ေတြက မထိေရာက္ႏိုင္ပါဘူးလို႔ထင္ရင္ အခန္းတစ္ခန္းတည္းမွာ ျခင္တစ္ေကာင္နဲ႔အတူ အိပ္ၾကည့္လိုက္ေလ” ဆိုတဲ့ အာဖရိက စကားပံုတစ္ခုရွိပါတယ္။ ကမၻာေျမကိုထိမ္းသိမ္းဖို႔ ၊ ကၽြန္မတို႔ေတြ ေနစရာမေပ်ာက္ေစဖို႔က ဘယ္သူ႔အေပၚမွာမွ တာ၀န္ရွိတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ္ကိုတိုင္ကသာ တာ၀န္ရွိတာျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေသးငယ္တဲ့ လုပ္ရပ္ကေလး ျဖစ္ေစဦးေတာ့ အက်ိဳးရွိေစမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေရစက္ေရေပါက္ကေလးေတြ တစ္စက္ခ်င္းစုစည္းလိုက္တဲ့အခါ ေရအိုင္ႀကီးျဖစ္လာသလိုပဲ ကၽြန္မတို႔ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ခ်င္းစီ ၊ အဖြဲ႔လိုက္စီရဲ႕ အလုပ္ေတြကလည္း ႀကီးမားတဲ့အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈကို ျဖစ္ေပၚေစမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ သစ္ပင္ေလးတစ္ပင္ကို ရွင္သန္ႀကီးထြားေအာင္ စိုက္ပ်ိဳးတာ၊ အမိႈက္ကေလးတစ္စကို အမိႈက္ပံုးထဲေကာက္ထည့္တာကေန အစျပဳၿပီး စြမ္းအင္ေခၽြတာတာ ၊ ကာဗြန္ေျခရာနည္းေအာင္ လုပ္တာေတြထိ အခ်င္းခ်င္းလက္ခ်င္းတြဲၿပီး လုပ္ေဆာင္သြားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ အစိမ္းေရာင္ေျခလွမ္းေလးေတြေနာက္ကို လိုက္ေလွ်ာက္ၾကမယ့္ လူငယ္ေတြကို ကၽြန္မတို႔ လိုအပ္သလို ၊ ကၽြန္မတို႔ ေလွ်ာက္လမ္းေနစဥ္မွာ အင္အားေတြေပးၾကမယ့္ လူႀကီးေတြကိုလည္း လိုအပ္ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ ေျခလွမ္းစိမ္းစိမ္းေတြကို အစဥ္အၿမဲရွင္သန္ေစဖို႔ ထိမ္းသိမ္းရမယ့္ ေနာင္လာေနာက္သားေတြဆိုတာလည္း ရွိေနမွ ျဖစ္မွာပါ။ ဒီအစဥ္အလာရွိလာဖို႔ ဆိုတာကလည္း ကၽြန္မတို႔ကိုယ္တိုင္က တည္ေဆာက္ခဲ့မွ ျဖစ္လာမွ မဟုတ္ပါလားရွင္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီအသက္အရြယ္ကေနစလို႔ ေျခလွမ္းစိမ္းစိမ္းေလးေတြသာ မနားတမ္းဆက္လွမ္း ျဖစ္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ ေနာင္လာေနာက္သားေတြဆီကေန ငွားယူထားတဲ့ ကမၻာႀကီးကိုလည္း အေကာင္းအတိုင္းျပန္လည္ေပးအပ္ႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

It’s Time for Korea

Standard

If you are my regular reader, you have been noticing my travel notes since January 2010. Yeah, my travel luck may be in its highest in the year 2010. I have to travel local and oversea trips many times, Now, it is time for Korea.

As you know, most Myanmar people want to travel to Korea cos if its influence in arts. Not only arts, Korean food, fashion and lifestyle have started to be popular since a few years ago. Every family members in Myanmar gather in front of television at 7:00 pm and 9:00 pm to watch Korea movie series. What a influencing Korea! It’s my luckiness to have the chance to visit there.

My purpose to travel to Korea to participate in “Environmental Human Rights: Current and Future Challenge for Youth Work” program. This program is organized by Asia Europe Foundation and International Workcamp Organization. 26 young people from Asia and Europe will gather in Seoul to discuss about the connection between environment protection and human rights. It’s five days program and seminars, training, workshop and surfing around Seoul are definitely added. What an exciting journey it is.

OK, I’ll keep updating my experiences in Korea. Don’t forget to read my blog 🙂

Did you work for Number 350?

Standard

What does the number 350 means to you? Do you think that 350 is just a mere number? And do you want to ask me back that why we must work for number 350? If you are environmental activist or you aware the environmental issues, you’ll definitely know what 350 means.

When talking about the climate change,  Green House Gas including carbon dioxide  plays in the critical role.  When we look back to the history, carbon dioxide ration in the atmosphere has been increased since the beginning of the industrial revolution. The level of carbon dioxide during pre-industrial  time was around 280 ppm (Parts per million)  and the world had very moderate climate. Now the carbon dioxide level reach 388.5 ppm that is a very dangerous number for the whole world harming it with many kinds of disaster around. That’s why I asked you working for 350.

So what is 350?

350 is the most important number in the world—it’s what scientists say is the safe upper limit for carbon dioxide in the atmosphere.

Three years ago, after leading climatologists observed rapid ice melt in the Arctic and other frightening signs of climate change, they issued a series of studies showing that the planet faced both human and natural disaster if atmospheric concentrations of CO2 remained above 350 parts per million.

Everyone from Al Gore to the U.N.’s top climate scientist has now embraced this goal as necessary for stabilizing the planet and preventing complete disaster. Now the trick is getting our leaders to pay attention and craft policies that will put the world on track to get to 350.

Oh! I’m talking too much. In this year, many countries around the world are participating 350 campaigns on 10 Oct 2010 (10.10.10) with the purpose of reducing the CO2 level to 350. According to the registration at 350.0rg, there are 188 countries campaigning over 7,000 events for climate justices. I also worked on that day by planting 350 trees.

I believe that trees are the best thing that can reduce the carbon dioxide as it inhale CO2 for its survival. So, I decided to plant trees on 10.10.10. So, together with members from our organization, Myanmar Youths in Action, I joined Symbolic 350 Trees Planting Party mainly organized by Spectrum (Sustainable Development Group), WRTC, Emerald Green, Global Green and AGMP (Action Group of Myanmar Poet). My special thanks goes to all organizers that allow us to join that event. If not, I’m not sure that MYIA alone could plant that number of trees.

Early in the morning on that day, we left to Lay Dount Kan where our planted area Shwe Bon Oo monastery is located. There were around 100 participants including young and adult environmental activists. Emerald Green donated 350 plants of 14 species for our event. I feel so happy seeing such a great number of participants for 350 campaign. I’m sure that the other environmental activist would definitely worked for 350 on the same day around Myanmar. Yes! Myanmar is also a active country working for environmental protection.

Venerable Sayadaw (Head Monk) from Shwe Bon Oo monastery is kindhearted, virtue, generous and provided us everything we needed. Sayadaw also served us lunch and snacks and said thanks to us for plaiting in his monastery compound. Environmentalist, Sayama Devi Thant Sin, shared their valuable knowledge and encouraged young people to actively participate in saving our earth. Famous Myanmar poet Maung Lynn Yeik from AGMP (Action Group of Myanmar Poet) also recited a verse of Salae U Pon Nya to honor the tree planting event. The verse is what we call Taw – Lar (composition of the beauty and advantage of forests) in Myanmar Literature.

Lay-men from the monastery helped us in digging the hole for planting. I could also see that Unity is Strength, team work can get successful results. See, within one day, we could plant all 350 plants.

Youths in Action

People working for number 350

Tree planter

Youths and Adults together

C’mon guys, let’s work together to save our earth.

Let’s work together to reduce the carbon dioxide level to 350.

 

Crowded Hleedan.

Standard

Hleedan is one of the busiest places in Yangon with many road side shops, tuition classes, shopping places, variety of food stalls, main bus stops and many other training schools and hostels. Yeah, you may think that you will have fun staying or visiting Hleedan cos you can get everything at Hleedan. Hleedan has been the most busiest place since  the time of Yangon University opened in the year 1920. Since that time,  many students stayed at boarders making Hleedan as the hub of tuition schools, hostels and shops. All Burmese people know that Yangon University was closed by ruling authorities after 1996 student uprising in Myanmar. But, nothing couldn’t change Hleedan’s identity.

Oh! you may think that I’m going to write about the fun I find in Hleedan. No, I’m about to complain how Hleedan is miserable and annoying. Just look at the photo below.

People at street food shop

It is the picture of a street shop selling roasted fish in Hleedan. Nowdays, those street shops are making Hleedan more popular and crowded than before. There are many shops like that on the pavement of the road remaining no place for walking for the pedestrians. CD stalls selling illegal copies of international movies and songs make worse taking the whole pavement area.

Imagine! where are the pedestrians walking?  Yes, on the road, so carefully shunning the running cars including buses. The sound of horn from the vehicles and the shout of the bus conductors warning the people of hitting the car are making  nosier and upset. Just spend a minute walking along the road of Hleedan, I’m sure that you’ll be so upset hitting against the other walking people. Who to blame? Why does YCDC allow those undisciplined shops?

CD shops selling illegal copies

Shops selling and roasting the fish

Another thing that is bothering at night time is the smell of grilled fish. Yes, it usually makes our mouth watering to the grilled fish at some time. But, if you get it daily, I’m sure you’ll hate it and you’ll also blame that it is polluting the air.  Another worst thing is having a heap of rubbish on the road. At night, YCDC allows people  to throw away the rubbish from their houses at a fixed place on the road and staffs clean it at midnight. But having such a rubbish heap make the environment ugly.

Actually, Hleedan is quite a good place for living excepting from the facts I mentioned above. You can do shopping, eat delicious food, attend many tuition for studying and it is also a good place for friend gathering and also a hub of city transportation. But there are pros and cons in every situation. However good Hleedan is at day time, it is one of the most annoying places in Yangon at night.

A building in Hleedan full of tuition schools

The Giving Tree

Standard

သစ္တစ္ပင္၏ ေပးဆပ္ျခင္း

The Giving Tree ဟာ သစ္ပင္တစ္ပင္နဲ႔ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္အေၾကာင္းကုိ ေရးဖြဲ႔ထားတဲ့ ကေလးပံုျပင္ေလး တစ္ပုဒ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီပံုျပင္ေလးကို Shel Silverstein က ေရးသားခဲ့ၿပီး သူကိုယ္တုိင္ကပဲ ပံုေဖာ္ေရးဆြဲေပးခဲ့ပါတယ္။ ဒီပံုျပင္ေလးကို ၁၉၆၄ ခုႏွစ္မွာ ပထမဆံုးအႀကိမ္အျဖစ္ ပံုႏွိပ္ထုတ္ေ၀ခဲ့ၿပီး ဘာသာစကားေပါင္း ၃၀ ေက်ာ္သို႔ ျပန္ဆိုထုတ္ေ၀ျခင္းကို ခံခဲ့ရပါတယ္။ The Giving Tree ဟာ သစ္ပင္နဲ႔ လူတို႔ရဲ႕ ဆက္စပ္မႈအေၾကာင္းကို ေရးသားထားတဲ့ ပံုျပင္ေလးျဖစ္တယ္ဆိုရင္လည္း မမွားပါဘူးရွင္။ ကၽြန္မကိုယ္တိုင္လည္း ႀကိဳက္ႏွစ္သက္တာေၾကာင့္ ဒီမွာ ျပန္လည္မွ်ေ၀လိုက္ရပါတယ္။ Read the rest of this entry